Najbliższe lata powinny być okresem dynamicznego wzrostu liczby instalacji biogazowych w Polsce. BIOGAZ ZENERIS, z racji swojego profilu biznesowego, zamierza intensywnie uczestniczyć w tym procesie. Jedną z podjętych w tym celu inicjatyw jest program przygotowywania potencjalnych lokalizacji biogazowych dla inwestorów zaineresowanych inwestowaniem w ten segment rynku. Rozpoczynamy więc akcję przygotowywania potencjalnych lokalizacji biogazowych.

Założenia programu są następujące:

1. zakładana optymalna wielkość biogazowni 1-2 MW energii elektrycznej,
2. wymagana minimalna wielkość działki 3 ha,
3. zakładana możliwość sprzedaży ponad 50% ciepła wytwarzanego w kogeneracji (źródło ciepła 0,5-1,5 MW),
4. uprawdopodobniona dostępność substratów do produkcji biogazu (od kilku do kilkudziesięciu tysięcy ton rocznie), takich jak:

• gnojowica,
• obornik,
• odpady przemysłu spożywczego, przetwórstwa owocowo-warzywnego,
• uprawy roślin energetycznych lub areał rolny do dyspozycji.

Marcin Jędrysiak

Koncepcja produkcji oczyszczonego biogazu.

Biogaz powstający w procesie kontrolowanej fermentacji metanowej zawiera 50 - 60 % palnego metanu, pozostałe składniki stanowią inert. W efekcie wartość opałowa biogazu jest znacznie niższa niż gazu ziemnego w sieci gazowej, czy sprężonego gazu stosowanego do napędu pojazdów silnikowych CNG.

Surowy biogaz powstający w procesie fermentacji metanowej oprócz metanu zawiera niepalny dwutlenek węgla, siarkowodór, wodę w postaci pary wodnej, oraz niewielkie ilości azotu i tlenu. Biogaz zazwyczaj jest wykorzystany do wytwarzania energii cieplnej w kotłach, lub do produkcji energii elektrycznej i cieplnej w skojarzeniu. Oczyszczanie biogazu w takich instalacjach sprowadza się do usuwania siarkowodoru i pary wodnej, odpowiedzialnych za korozję i obniżenie żywotności urządzeń energetycznych.

Rodzaje substratów 

Biogaz może być wytwarzany z wielu rodzajów substratów. Istotą technologii, kwalifikowanej do OZE, jest wykorzystywanie nie tylko biomasy ze specjalnych upraw rolniczych, ale również odpadów organicznych. Praktycznie każda substancja organiczna, nie zawierająca inhibitorów, może być substratem wykorzystanym do produkcji biogazu. Zasadą jest sporządzanie mieszaniny substratów, w taki sposób aby uzyskać konieczne uwodnienie masy fermentacyjnej (w technologii mokrej) oraz wzbogacenie procesu substratami o wyższej wydajności produkcji biogazu, niż szeroko dostępne odpady pochodzące z hodowli zwierząt inwentarskich. Dlatego między innymi, aby proces produkcji biogazu z substratów odpadowych (produkcji rolniczej, spożywczej) był wydajniejszy, gnojowicę, gnojówkę, wywary przemysłu spożywczego wzbogaca się substratem z roślin energetycznych lub odpadami zawierającymi tłuszcze (odpady poubojowe). W podziale na trzy kategorie przedstawimy podstawowe substraty oraz ich wydajność w procesie produkcji biogazu.

Artur Olesienkiewicz

Biotechnologie oparte o ten proces umożliwiają pozyskiwanie wysokometanowego biogazu, który może stanowić alternatywne źródło energii. Głównie z tego powodu fermentacja metanowa pozostaje w sferze zainteresowań naukowców i firm z branży energetycznej od blisko 140 lat.

Pierwsze, udokumentowane obserwacje naukowe dotyczące tego zjawiska datowane są na 1868 rok. Wówczas to E. Bechamp, prowadząc doświadczenia związane z fermentacją alkoholową sacharozy i skrobi zauważył, że w osadzie hodowli rozwijały się mikroorganizmy i wydzielał się gaz, w skład którego wchodził metan i dwutlenek węgla. Obecnie FERMENTACJA METANOWA definiowana jest jako zespół beztlenowych procesów biochemicznych, w których wielkocząsteczkowe substancje organiczne (głównie węglowodany, białka i tłuszcze oraz ich związki pochodne) są rozkładane do alkoholi lub niższych kwasów organicznych oraz metanu, ditlenku węgla i wody (Rys.1).

Przygotowanie formalno-prawne inwestycji stanowi kluczowy etap realizacji każdej inwestycji. Od sprawności i jakości przebiegu tego procesu zależy w znacznej mierze sukces całej inwestycji. Zakres procesu uzależniony jest od potrzeb inwestycyjnych inwestora, czyli przedmiotu i zakresu inwestycji.

Przygotowując projekt biogazowy należy mieć na uwadze że tego typu inwestycje są w Polsce przedsięwzięciami nowymi i niestandardowymi (w końcu 2008 roku działały w kraju dopiero 2 obiekty). Inwestorzy mają więc obecnie utrudnione zadanie. Muszą przede wszystkim ocenić jakie wymogi formalne powinny spełniać przygotowane projekty, czyli do jakich procedur administracyjnych należy przystąpić, oraz jaką dokumentację przygotować aby móc zgodnie z prawem wybudować biogazownię. Czasochłonność procesu jest w dużej mierze uzależniona od tego czy inwestor trafnie przewidzi i zaplanuje jego zakres, czyli określi, przed przystąpieniem do procesu wszystkie niezbędne procedury i konieczne do przygotowania dokumenty. Niedopełnienie któregoś z wymogów może być przyczyną wstrzymania procesu inwestycyjnego w celu uzupełnienia braków lub powtarzania procedur już zakończonych. Z drugiej strony prawidłowa dokumentacja zgromadzona w ramach procesu jest warunkiem uzyskania dofinansowania, np. z funduszy unijnych, które dla tego typu projektów są ważnym uzupełnieniem montażu finansowego.